Gefascineerd keek ik een paar dagen geleden naar “From Russia with love,” een documentaire over eiceldonatie in Rusland. Sinds enige tijd heb ik een bovenmatige belangstelling voor dit soort onderwerpen, voor de soms uitzonderlijke omstandigheden waaronder kinderen worden verwekt en geboren (of in dit geval zelfs, klinisch gezegd: geproduceerd). Dergelijke omstandigheden staan bijna garant voor bijzondere verhalen. Over de levens van onder normale omstandigheden verwekte en geboren kinderen zijn al zoveel verhalen te vertellen, laat staan over de levens van kinderen die zijn verwekt uit een one-night stand of overspel, uit een lafhartige criminele daad of uit een bijzondere medische...

Opgelucht staan we na tweeënhalf uur keuzestress weer buiten. We kochten zojuist het goedkoopste matras in de duurste beddenwinkel van Haarlem. Het besef dat onze matrassen over de datum waren hield ons al een paar maanden in zijn greep maar zie maar eens tot de aanschaf van een paar nieuwe over te gaan. Het betreft een kapitale uitgave en dan kom je graag tot een gefundeerde keuze. Persoonlijk verdiep ik me liever in andere trends dan die van de slaapindustrie maar er is geen ontkomen aan. De keuze is schier oneindig; van latex, koudschuim, traagschuim en pocketvering tot boxspring en alle varianten...

Er is een versteende foutus aangetroffen in het lichaam van een 80 jarige vrouw. In Colombia weliswaar, maar toch. De werkelijkheid is altijd nog gekker dan je als schrijver kunt verzinnen. Een versteende foetus. Ik laat de woorden op me inwerken. Bij een foetus denk ik aan een wazige wolk op een röntgenfoto, aan een doorschijnend schepsel dat in het vruchtwater zweeft. Dat het kan, verstenen in een baarmoeder. De aandoening wordt in medische termen lithopedion genoemd, Oudgrieks voor versteend kind. Het was natuurlijk een kind dat niet geboren mocht worden. Althans, waarvan de eventuele geboorte niet voor alle betrokken partijen...

Het leek me altijd een machtig mooie baan, dijkgraaf. Het is zo ongeveer het op één na oudste beroep in Nederland, het schijnt vrij aardig betaald te worden en er hangt een sfeer van adel en gewichtigheid omheen. Gisteren heb ik de kans gegrepen om aan het ambt te snuiven. Er deed zich namelijk op ons perceel (ik meet me voor de gelegenheid maar even wat passend taalgebruik aan) een situatie van onhoudbare wateroverlast voor. In de schuur was het waterpeil zodanig gestegen dat de aldaar opgestelde koelvriescombinatie nog net niet begon te dobberen. Die combinatie staat op een van...

Ik ben bang want ik ben in de wolken. Dat wil zeggen, ik heb een nieuwe telefoon en mijn contacten zijn in de wolken. Hoewel, ik ben daar niet helemaal zeker over want telkens als er gevraagd wordt “sync all” dan kies ik toch weer voor een andere optie, of voor annuleren. Want sync dat roept bij mij de associatie op met zinken en dat weer met verdwijnen en ik laat mijn contacten liever niet verdwijnen.   Al langer zat ik er tegenaan te hikken; mijn oude smartphone was aan vervanging toe want het touch screen verdiende niet meer de naam...

Er zijn duizenden brieven gevonden in de schuur van een Tilburgse postbode las ik op NU.nl. Het echte leven is altijd nog gekker dan je als schrijver kunt verzinnen. Ik weet precies hoe het zit met deze man. Het is een hoogsensitieve jongen, heeft met moeite destijds een diploma gehaald en een baan bij de post gekregen. Waar hij helemaal op zijn plek was, hij was trots op zijn werk. Want is een postbode niet één van de belangrijkste mensen in de stad? Die ervoor zorgt dat al die brieven en documenten die door persoon A verzonden worden, bij persoon...

  Bij het lezen van het bericht over de scheiding van Diederik Samsom drongen zich twee geheel tegenstrijdige gedachten bij me op. Ten eerste, wat intens verdrietig dat dit hem moet overkomen, laten we hopen dat de media hem zijn privacy gunnen en hem met rust laten bij de oplossing van zijn problemen. Ten tweede, wat intens verdrietig dat dit hem moet overkomen, hoe is dit zo gekomen en wat zou er precies aan de hand zijn? Mijn morele, beschaafde ik fluistert mij in dat persoonlijke zaken ook voor een politicus privé zijn en dat je die niet breed uitmeet in de pers. De persoonlijke levenssfeer dient te worden beschermd, ook...

Een paar dagen geleden viel de nieuwe IKEA-gids op de mat. Ik ging er eens goed voor zitten. Een week eerder was ik met frisse interieurzin van vakantie teruggekomen. Om de een of andere reden heb ik, na een paar weken buitenshuis, altijd behoefte aan een restyling, aan een paar kleine ingrepen die het woongenot verder vergroten. Andere flesjes op het aanrecht, een extra fotolijstje aan de muur, een esthetisch mandje op een handige plek voor onesthetische rommeltjes, dat soort werk. De IKEA-gids kon me daar vast behulpzaam bij zijn, dacht ik. Inderdaad biedt de gids de nodige houvast voor mensen...

  De zesde dag van de vakantie. Cupra Maritima, een sympathieke badplaats aan de Italiaanse Oostkust. Liggend op mijn gehuurde zonnebedje lik ik het cappucinnoschuim van mijn lippen. Met mijn lepel schraap ik het laatste restje schuim uit het kopje. Ineens zie ik dat ik mijn gouden ringen niet om heb. Die doe ik altijd af als ik mijn kroost invet, dat nu rond de kustlijn spartelt. Mijn hart slaat een slag over, het staat me bij dat ik ze in de zak van mijn jurkje deed. Het jurkje wappert aan de parasol, ik spring op en voel in de zakken....

Een paar dagen geleden stuitte ik op het woord oortoilet. Het werd gebruikt in een artikel om te illustreren hoe zorgfraude in zijn werk kan gaan; de arts declareert een vergoeding voor een duurdere, complexere behandeling dan er in werkelijkheid heeft plaats gevonden. Hij declareert bijvoorbeeld een chirurgische ingreep terwijl hij slechts met een wattenstaafje in een oor heeft zitten peuren; deze verrichting noemen artsen onder elkaar een oortoilet. Kijk, daar word ik nou blij van. Niet van die fraude, maar van dat woordgebruik. Verrassende woorden die insiders verzinnen, nieuwe woorden die verzonnen worden voor nieuwe fenomenen of grappige, al...